Ерте, ертеде бір кішкентай ауыл болыпты. Ол ауылда Айдос деген ақылды бала өмір сүріпті. Айдос футбол ойнағанды, сурет салғанды жақсы көретін екен. Ол өскенде мықты спортшы болуды армандапты.
Бір күні мектептен қайтып келе жатып, ол бейтаныс бір ағайды көріпті. Ағай оған жылтыр қаптамадағы тәтті беріп:
— Мынаны жесең, өзіңді өте жақсы сезінесің, шаршамайсың, — депті.
Айдос алғашында қуанып, тәттіні алмақ болады. Бірақ анасының «Бейтаныс адамнан ештеңе алма» деген сөзі есіне түседі. Ол тәттіні қайтарып беріп:
— Жоқ, рахмет, маған ондай керек емес, — дейді.
Сол кезде әлгі ағай қабағын түйіп, тез кетіп қалады. Айдос үйіне аман-есен жетеді.
Кешке ол болған жағдайды анасына айтып береді. Анасы оны құшақтап:
— Балам, сен дұрыс істедің. Ол тәттінің ішінде адамды бұзатын жаман зат болуы мүмкін еді, — дейді.
Содан бері Айдос ешқашан бейтаныс адамның берген затын алмайтын болыпты. Ол дені сау болып өсіп, арманына жетіпті.
Қармақшы ауданы, 185 орта мектеп
6 – сынып оқушысы Үсай Әли